Ο γλύπτης Στέλιος Τριάντης γεννήθηκε στο Τρίκαστρο της Πρέβεζας το 1931 και απεβίωσε το 1999.
Υπήρξε σύζυγος της αρχαιολόγος Αλίκης-Ισμήνης Στυψιανού.
Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλο τον Γλύπτη και Ακαδημαϊκό Μιχάλη Τόμπρο. Συνέχισε τις σπουδές του με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών στο Παρίσι στην École Supérieure des Beaux Arts.
Διορίστηκε στην αρχαιολογική Υπηρεσία ως μουσειακός καλλιτέχνης-γλύπτης το 1961. Με την ιδιότητά του αυτή δούλεψε με πολλούς αρχαιολόγους στη Ελλάδα και στο εξωτερικό, στο Μουσείο του Λούβρου και στο Μουσείο του Καπιτωλίου. Για την αρχαιολογική του δράση πήρε έπαινο από την Ακαδημία Αθηνών.
Έχει στήσει πολλά αγάλματα σε μάρμαρο και χαλκό σε δημόσιους χώρους στην Ελλάδα όπως π. χ. το Μνημείο για τους εκτελεσθέντες στο Δίστομο, ο χάλκινος έφιππος ανδριάντας του στρατηγού Πλαστήρα στην Καρδίτσα, o Πύρρος και ο Μάξιμος Γραικός στην Άρτα, προτομές του Εμμανουήλ Παππά στο Πεδίο του Άρεως κλπ.
Πραγματοποίησε ατομική έκθεση στην Gallery Mouffe το 1972. Συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα (Πανελλήνια του 1973, έκθεση Γλυπτική ’78 στη Φιλοθέη, Χώρος Τέχνης ΑΔΥΤΟ στο Χαλάνδρι, Gallery Αντήνωρ, έκθεση της Βουλής των Ελλήνων) και στο εξωτερικό (Salon d’Automne 1965, 1967 και 1971, Société des Artistes Français 1971, Société des Artistes Indépendents 1971, Société International des Beaux Arts 1972 και 1973, έκθεση για μετάλλια στην Βαρκελώνη).
Το 2004 έγινε στα Ιωάννινα μεγάλη αναδρομική του έκθεση.