O γλύπτης Μανόλης Τζομπανάκης γεννήθηκε στα Χανιά το 1943.
Σπούδασε γλυπτική και διακοσμητική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας, με δάσκαλο τον Venanzo Crocetti (1961-1962), και της Ρώμης (1965-1969), όπου κι ανέλαβε την Επιμελητεία στην έδρα Γλυπτικής (1967-1970).
Παρουσίασε τα έργα του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό [Μπιενάλε Γλυπτικής της Βουδαπέστης (1975) και Μπιενάλε del Bronzetto Dantesco της Ραβέννας (1979), όπου απέσπασε το χρυσό μετάλλιο, κ.ά.].
Τα γλυπτά του έχουν ως επίκεντρο την ανθρώπινη φύση και είναι κατασκευασμένα κυρίως από ξύλο, μπετόν αρμέ, αλλά και άλλα υλικά (ορείχαλκο, πέτρα, ατσάλι). Επιλέγει θέματα από την πλούσια ελληνική μυθολογική παράδοση και την ιστορία, καθώς ενέχουν βαθύ συμβολικό περιεχόμενο που μετουσιώνονται σε πολιτικές αλληγορίες.