O ζωγράφος, χαράκτης και γλύπτης Herni Matisse γεννήθηκε στο Le Cateau-Cambrésis το 1869 και απεβίωσε στη Νίκαια το 1954.
Εγκατέλειψε τα νομικά για να σπουδάσει ζωγραφική πρώτα στην Académie Julian και στη συνέχεια (1892-98) στην École des Beaux-Arts με δάσκαλο τον G. Moreau και συμμαθητές τους Marquet, Manguin και Rouault, που λίγο αργότερα συγκρότησαν μαζί του και με άλλους (Vlaminck, Derain, Dufy) την ομάδα των φωβιστών. Είναι μια τυπική περίπτωση ζωγράφου και γλύπτη που αφομοίωσε με σπάνια ικανότητα ένα πλήθος επιδράσεων τόσο από την ευρωπαϊκή όσο και από την εξωευρωπαϊκή τέχνη.
Μερικά από τα σημαντικότερα γεγονότα της μακράς πορείας του στην τέχνη είναι: η συμμετοχή του στην έκθεση του Salon d’ Automne του Παρισιού το 1905, που τον ανέδειξε σε ηγετική μορφή του Φωβισμού• οι παραγγελίες που δέχτηκε το 1909-110 από τον μεγάλο συλλέκτη της Μόσχας Shchukin• η συνεργασία με τον διευθυντή των Ρωσικών Μπαλέτων S. Diaghilev (1919, 1937)• η ενασχόλησή του με την εικονογράφηση βιβλίων μεγάλων ποιητών και συγγραφέων (Mallarmé, Baudelaire, Reverdy, Joyce)• η αναγκαστική μετά το 1944 για λόγους υγείας στροφή του στις gouaches decoupées (χαρτιά χρωματισμένα κομμένα και κολλημένα από τον ίδιο σε μεγάλες κατά κανόνα επιφάνειες), που, καθώς το χρώμα καθορίζει τη φόρμα, γίνονται το αποκορύφωμα της επιμονής του στις αρχές του Φωβισμού, αυτού που ονομάστηκε «διακοσμητική αφαίρεση». Στόχος του, όπως ο ίδιος γράφει στις «Σημειώσεις ενός ζωγράφου» (1908), ήταν «μια τέχνη ισορροπίας, καθαρότητας, ηρεμίας … που θα έδινε στην πραγματικότητα ένα νόημα μεγαλύτερης διάρκειας»• η πλήρης σχεδίαση μιας μικρής εκκλησίας (Chapelle du Rosaire) στη Vence της Νίκαιας (1947-1951).