Γεννημένος στο Brno στη Τσεχοσλοβακία το 1921, αριστοκρατικής καταγωγής, αποφάσισε στα 16 του να εγκαταλείψει το πατρικό του σπίτι για να ακολουθήσει τα δικά του όνειρα. Μετά από μια διαμονή στις Κάννες, έφτασε στο Λονδίνο όπου ασχολήθηκε με τη δημιουργία αφισών κινηματογράφου. Παράλληλα, παρακολουθούσε μαθήματα στο Birkbeck College στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.
Το 1940 ήταν στη Τσεχική Στρατιά ως πολεμικός σχεδιαστής και μετά τον πόλεμο στο Κολέγιο Καλών Τεχνών της RAF στο Κάιρο. Στη συνέχεια εργάστηκε στο αρχιτεκτονικό γραφείο του Ernö Goldfinger ενώ δίδασκε στο Sir John Cass College (1946-1950) και έδινε διαλέξεις στη National Gallery. Εκείνη την περίοδο συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις δίπλα σε σημαντικούς καλλιτέχνες όπως, μεταξύ άλλων, ο Roberto Matta και ο Henry Moore και ήρθε σε επαφή με καλλιτέχνες του σουρεαλισμού όπως ο Roland Penrose, ο Jack Brunius και ο E.L.T. Mesens.
Το 1949 ο Egon πήγε στην Ελλάδα όπου έκανε τα πορτρέτα του βασιλιά Παύλου Α΄ και της βασίλισσας Φρειδερίκης και άλλων μελών της βασιλικής οικογένειας. Στην Ελλάδα ο Egon ήρθε σε επαφή με τα πρόσφατα γεγονότα της Κατοχής και του εμφυλίου πολέμου (παρακολούθησε τις μάχες στο Βίτσι και στον Γράμμο) και ανέλαβε τη δημιουργία ενός τρίπτυχου σε παραγγελία του βασιλιά Παύλου από το οποίο ολοκλήρωσε μόνο το κεντρικό τμήμα, «Η Πείνα στην Αθήνα». Κατά τη διάρκεια της διαμονής του στη χώρα απεικόνισε γυναίκες, πρόσφυγες, αντάρτες και ορφανά παιδιά. Παράλληλα, συνέχιζε την πετυχημένη πορεία του ως προσωπογράφος της υψηλής ευρωπαϊκής κοινωνίας. Μπορεί να αναφερθεί ενδεικτικά ότι στη δεκαετία του ’80 έκανε τα βασιλικά πορτρέτα του βασιλιά Hussein και της βασίλισσας Noor της Ιορδανίας και άλλων μελών της βασιλικής οικογένειας. Η άλλη μεγάλη πτυχή της τέχνης του Egon είναι η τοπιογραφία.
Από το 1989 εκλέχτηκε Chairman of Patrons του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών του King’s College του Λονδίνου και το 1990 συνέλαβε καθοριστικά στη δημιουργία της ετήσιας διάλεξης Runciman.