Γεννήθηκε στην Κιουτάχεια της Μικράς Ασίας -περίφημη για τα εφυαλωμένα κεραμικά της και το σημαντικότερο αγγειοπλαστικό κέντρο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας- το 1877 και πέθανε στη Θεσσαλονίκη το 1954.
Υπήρξε αυτοδίδακτος λιθοξόος και κεραμίστας. Διατηρούσε ένα από τα επτά σημαντικότερα εργαστήρια στην Κουτάχεια της Μικράς Ασίας έως το 1922, οπότε και μεταναστεύει στη Θεσσαλονίκη και έπειτα στην Αθήνα. Από το 1923 έως το 1925 εργάζεται ως αρχιτεχνίτης στην κεραμική βιοτεχνία «Κιουτάχεια» του Μηνά Πεσμα-ζόγλου στο Νέο Φαλήρο. Μεταναστεύει στη Φλώρινα, όπου βιοπορίζεται από τη διακοσμητική κεραμική. Το 1926 εγκαθίσταται στη Θεσσαλονίκη, όπου οργανώνει το κεραμικό του εργαστήριο. Συμμετέχει στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης το 1927 και το 1928 (συνεργασία με τον αγγειοπλάστη Μακάριο Βαρδαξή). Τη δεκαετία του 1930 εργάζεται στο κεραμοποιείο Αλλατί¬νη. Το 1950 διακοσμεί τη φρίζα της μεγάλης αίθουσας της Μακεδονικής Εταιρείας, όπου και οργανώνεται αναδρομική έκθεση το 1956, δύο χρόνια μετά τον θάνατό του.