Ο ζωγράφος και χαράκτης Βάλιας Σεμερτζίδης, από πατέρα Έλληνα και μητέρα Ρωσίδα, γεννήθηκε στο Αικατερινοντάρ (μετέπειτα Κράσνονταρ) του Καυκάσου στη Νότια Ρωσία το 1911 και απεβίωσε το 1983 στην Αθήνα, όπου η οικογένειά του εγκαταστάθηκε το 1922.
Έμαθε ζωγραφική κοντά στον Ν. Πετρίδη. Ολοκληρώνοντας το Προκαταρκτικό τμήμα της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (1928-1932), επιλέγει το εργαστήριο του Κ. Παρθένη (1932-1936), η επιρροή του οποίου είναι έκδηλη στα πρώτα έργα του, κυρίως στα τοπία. Το 1936 εντάσσεται στην Ένωση Ελεύθεροι Καλλιτέχναι (1935-1940), μίας ομάδας αριστερών, κατά κύριο λόγο, καλλιτεχνών που τεχνοτροπικά προωθούσαν τις ρεαλιστικές τάσεις. Έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση, στις γραμμές του ΕΑΜ, γεγονός που αποτυπώθηκε στην τέχνη του μέσα από προσωπογραφίες και πολυπρόσωπες συνθέσεις με αδρό ρεαλιστικό τρόπο σε πλατιές επιφάνειες μεγάλων χρωματικών αντιπαραθέσεων. Ακολουθούν έργα του με σκηνές από την καθημερινή ζωή και το μόχθο απλών ανθρώπων και τοπία. Ασχολήθηκε, αν και αυτοδίδακτος, από τα τέλη του 1940’ με την χαρακτική, εμπνεόμενος από την ίδια θεματογραφία και επινοώντας μια δική του τεχνική και χαράσσοντας οξυγραφίες με λευκά περιγράμματα και το κυρίως θέμα σε μαύρο χρώμα. Έζησε για μεγάλα διαστήματα στη Ρόδο (1965-1983), όπου φιλοτέχνησε τοιχογραφίες για ξενοδοχεία, ταβέρνες και το Εμπορικό Επιμελητήριο. Παράλληλα, εικονογράφησε περιοδικά, φιλοτέχνησε κινηματογραφικές αφίσες και παρέδιδε μαθήματα χορού στη σχολή του πατέρα του.
Παρουσίασε το έργο του σε ατομικές εκθέσεις (Αθήνα, Ελευσίνα, Θεσσαλονίκη, Ρόδο, Λαμία, περιοδεύουσα σε 25 πόλεις της ΕΣΣΔ 1967-1970, Birmingham, Ferrara, Livorno‎‎). Συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα (π.χ. Πανελλήνιες 1939, 1940, 1957, 1963, 1965, 1967) και το εξωτερικό (π.χ. “Διεθνής Έκθεση Καΐρου” 1946, “6 Contemporary Greek Painters”-Λονδίνο 1946, “Grekish Konst”- Στοκχόλμη 1947, “Σύγχρονη τέχνη στην Ελλάδα”-Μόσχα 1963, Μπιενάλε Αλεξάνδρειας 1959, 1963, “Διεθνής Έκθεση Χαρακτικής”-Λειψία 1965, Salon des Comparaisons-Παρίσι 1982).
Έργα του βρίσκονται στο Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου, στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Λαογραφικό & Εθνολογικό Μουσείο Μάνου & Αναστασίας Φαλτάϊτς, στις Δημοτικές Πινακοθήκες Λάρισας και Νίκαιας κ.α.