Γεννήθηκε στη Λάρισα το 1898 και πέθανε στην Αθήνα το 1977.
Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών από το 1915 μέχρι το 1921 με δασκάλους τους Γ. Ροϊλό, Γ. Ιακωβίδη, Σ. Βικάτο, Π. Μαθιόπουλο και Νικόλ.
Λύτρα. Ιδρυτικό μέλος των ομάδων Τέχνη (1930) και Στάθμη (1950), ταξίδεψε στη Μακεδονία και στη Θεσσαλονίκη, γνωρίζοντας τη λαϊκή και βυζαντινή τέχνη που επηρέασαν το έργο του καθοριστικά. Παράλληλα με τη ζωγραφική ασχολήθηκε με τη χαρακτική, την αγιογράφηση εικόνων και ιστόρηση ιερών ναών (Μεταμόρφωσης του Σωτήρα στη Λάρισα, Αγ. Δημητρίου στο Ν. Φάληρο, παρεκκλήσιο Εισοδίων της Θεοτόκου στους Τράχωνες Αττικής), τη διδασκαλία, την εικονογράφηση παιδικών βιβλίων και τη σκηνογραφία.
Εξέθεσε το έργο του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Ρώμη, Οττάβα, Βελιγράδι, Βουκουρέστι, Λουγκάνο, Τύνιδα, Μπουένος Άιρες κ.α.). Συμμετείχε στις Μπιενάλε Βενετίας (1934, 1940), Αλεξάνδρειας (1959) και Σάο Πάολο (1959), ενώ αναδρομικές οργανώθηκαν στο Αθηναϊκό Τεχνολογικό Ινστιτούτο 1961, τη γκαλερί Ώρα, την Εθνική Πινακοθήκη 1976. Μετά τον θάνατό του, εκθέσεις έργων του πραγματοποιήθηκαν στη Λάρισα 1984, την Αθήνα 1987, 2011, την Πάτρα 1998 κ.α.