Ο ζωγράφος Νίκος Σαχίνης γεννήθηκε το 1924 στη Θεσσαλονίκη, όπου και απεβίωσε το 1989.
Ήταν πατέρας του ζωγράφου Ξενή Σαχίνη.
Σπούδασε νομικές και οικονομικές επιστήμες στο Α.Π.Θ. και ζωγραφική κοντά στους Π. Ρέγκο και τον Αμερικανό Roy Moyer, καθηγητή στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ανατόλια.
Tο 1970 εκλέχθηκε καθηγητής ελεύθερου σχεδίου στην Πολυτεχνική Σχολή A.Π.Θ. Ασχολήθηκε επίσης με τη σκηνογρα¬φία, την ενδυματολογία και την αισθητική του κινηματογράφου, την οποία και δίδαξε σε δραματικές σχολές της Θεσσαλονίκης. Συνεργάστηκε ακόμη με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Παράλληλα με τη ζωγραφική, ασχολήθηκε με εικονογράφηση βιβλίων, διαφημιστικών εντύπων και αφισών.
Ο Σαχίνης ασχολήθηκε αρχικά με την τοπιογραφία και τις νεκρές φύσεις και στη συνέχεια (από το 1954) με θέματα της καθημερινής ζωής, σπίτια και ηθο¬γραφικές σκηνές. Γύρω στο 1960 στράφηκε στην αφαίρεση και κυρίως στον αφηρημένο εξπρεσιονισμό. Mετά την πολύμηνη παραμονή του στην Eυρώπη (1982-1983) επηρεάστηκε από το νεοεξπρεσιονισμό. Την περίοδο αυτή, το μέγεθος των έργων του αρχίζει να μεγαλώνει και τα χρώματα να γίνονται πιο καθαρά.
Από το 1950 που οργανώθηκε η πρώτη ατομική του έκθεση, εξέθεσε σε πολλές αίθουσες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως στην Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας (1975).