Γεννήθηκε το 1912 στην Πύλο. Σπούδασε στην ΑΣΚΤ με δασκάλους τον Ο. Αργυρό και τον Σ. Βικάτο, ενώ με υποτροφία της Ακαδημίας Αθηνών συνέχισε στην École des Beaux-Arts του Παρισιού, μαθητεύοντας κοντά στον C. Guerin. Έλαβε μέρος σε διεθνείς εκθέσεις, όπως η Μπιενάλε της Βενετίας, όπου τιμήθηκε με το βραβείο UNESCO. Μετά τον θάνατό του ιδρύθηκε το Ίδρυμα Γιάννης και Ζωή Σπυροπούλου, με σκοπό τη μελέτη και προβολή του έργου του. Ξεκινώντας από ρεαλιστική ζωγραφική, πέρασε στην αφαίρεση, επηρεασμένος από τον κυβισμό και τον Σεζάν. Χαρακτηριστικό της τέχνης του είναι η έντονα χειρονομιακή επιφάνεια και οι πειραματισμοί με κολλάζ, επιζωγραφίσεις και καψίματα. Στην τελευταία του περίοδο δημιούργησε μικρά, λιτά αλλά βαθιά εσωτερικά έργα, που συνοψίζουν την πορεία και τις κατακτήσεις του. Το 1990 άφησε την τελευταία του πνοή στην Αθήνα.