Ο ζωγράφος, χαράκτης και γλύπτης Γιάννης Γαΐτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1923, όπου και απεβίωσε το 1984.
Αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών το 1951 και τρία χρόνια αργότερα έφυγε για το Παρίσι, όπου συνέχισε τις σπουδές του στη Σχολή Καλών Τεχνών και στην Ακαδημία Grande Chaumière.
Το 1949 συμμετείχε στην ίδρυση της καλλιτεχνικής ομάδας των Ακραίων, καλλιτεχνών που ασχολήθηκαν με εκφάνσεις της αφηρημένης τέχνης.
Επηρεάστηκε αρχικά από τον κυβισμό των Picasso και Braque και τη γεωμετρική αφαίρεση σε προσωπογραφίες και τοπία νησιών, ιδιαίτερα της Ύδρας και της Σαντορίνης. Από το 1957-1958 στράφηκε στον αφηρημένο εξπρεσιονισμό και τον βιομορφικό υπερρεαλισμό, αποδίδοντας σε μια δισδιάστατη επιφάνεια ζωόμορφες μυθικές οντότητες, ανθρωποειδή και λίγο αργότερα προχώρησε σε μια αφαίρεση έντονα χειρονομιακή. Το 1967 παρουσίασε τα αντιπροσωπευτικά ανθρωπάκια του, τυποποιημένες ανδρικές μορφές με ριγέ κουστούμι και καπέλο μορφές σημαίνουσες, ειρωνικές, σύμβολα μαζοποίησης, τα οποία από το 1974 ενοποιούνται, εισέρχονται στο χώρο σαν κατασκευή, σκηνικό ή χρηστικό αντικείμενο.
Επέδειξε σημαντική εκθεσιακή δραστηριότητα, παρουσιάζοντας έργα του παράλληλα στην Αθήνα και το Παρίσι, όπου ζούσε με τη γλύπτρια σύζυγό του Γαβριέλλα Σίμωσι.
Ασχολήθηκε, επίσης, με κοινωνικά και θεατρικά δρώμενα, εικονογραφήσεις βιβλίων, σκηνικά, κουστούμια θεάτρου, σχέδια υφασμάτων κ.ά.
Παρουσίασε το έργο του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και σε χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής. Συμμετείχε σε πολλές διεθνείς εκθέσεις και στις Μπιενάλε Σάο Πάολο 1952, 1967 και τα Ευρωπάλια 1982 στις Βρυξέλλες. Αναδρομικές διοργανώθηκαν στο Τρίτο Μάτι 1977, την Εθνική Πινακοθήκη 1984 και το Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο 1994.
Στις 14 Σεπτεμβρίου 2024 εγκαινιάστηκε επίσημα το Μουσείο Γαΐτη – Σίμωσι στην Ίο.