Ο γλύπτης Θόδωρος (Παπαδημητρίου) γεννήθηκε στο 1931 στο Αγρίνιο 1931 και απεβίωσε στην Αθήνα το 2018.
Ξεκίνησε τις σπουδές του στη γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1952-1957) κοντά στον Μ. Τόμπρο και τις συνέχισε με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών στην École des Beaux-Arts με δασκάλους τους γλύπτες Μ. Gimond και R. Collamarini, καθώς και στην Académie du Feu στο Παρίσι (1959-1962). Το 1973 βρέθηκε στις Η.Π.Α. με υποτροφία από το Ford Foundation.
Από την αρχή τον ενδιέφερε η λειτουργία του γλυπτικού έργου στον δημόσιο χώρο και ο κοινωνικός χαρακτήρας της γλυπτικής. Μετά από μια σειρά ταξιδιών εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα το 1974 και από το 1980 έως το 1998 δίδαξε στο τμήμα Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου. Αρθρογραφεί συχνά για ζητήματα τέχνης ενώ έχει εκδώσει και αρκετά βιβλία.
Παρουσίασε το έργο του σε ατομικές εκθέσεις (Aix en-Provence 1965, Άμστερνταμ 1981, Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου 1984, «Βίλκα», Θεσσαλονίκη 1997, κ.α.), όπως και σε ομαδικές (Μπιενάλε São Paulo 1963, Μπιενάλε Αλεξάνδρειας 1963, Μπιενάλε Παρισιού 1965-βραβείο, Ευρωπάλια Βρυξέλλες 1982, κ.α.) και αρκετές φορές τιμήθηκε με βραβεία και διακρίσεις (π.χ. το βραβείο Rodin για τη συμμετοχή του στο Salon de la Jeune Sculpture το 1965).
Έργα του υπάρχουν σε ιδιωτικές συλλογές και μουσεία, όπως την Εθνική Πινακοθήκη– Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου και το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στην Αθήνα, καθώς και σε δημόσιους χώρους και κτήρια όπως στο Χρηματιστήριο Αθηνών, στο σταθμό Σύνταγμα στο μετρό της Αθήνας και στην πρόσοψη της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής.