Ο ζωγράφος, χαράκτης και γλύπτης Κυριάκος Καμπαδάκης γεννήθηκε στη Δράμα το 1938 και απεβίωσε στη Θεσαλονίκη το 2003.
Σπούδασε ζωγραφική και γλυπτική στην Staatliche Hochschule für bildende Künste του Βερολίνου με καθηγητή τον P. Dierkes (1962-1967) και παρέμεινε στην πόλη για 14 χρόνια, όπου άνοιξε εκεί το πρώτο του εργαστήριο και έγινε μέλος του Επαγγελματικού Συλλόγου Καλλιτεχνών Βερολίνου. Το 1975 εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη.
Πραγματεύθηκε συγκεκριμένα θέματα, με ανθρωποκεντρικό προσανατολισμό, τα οποία μετέφερε σε ποικίλα υλικά και σε διαφορετικά μεγέθη, με γλώσσα πολύπλευρη. Έπλαθε τις μορφές αποσπώντας υλικό από την άμορφη μάζα. Επηρεάστηκε από τον εξπρεσιονισμό, τον σουρεαλισμό και την αφαίρεση, μεταπλάθοντας τις επιρροές σε ένα προσωπικό μορφολογικό ύφος με συμβολισμούς και αλληγορικούς συσχετισμούς. Οι Νίκες, οι Αθλητές, οι Ίκαροι, τα Άλματα είναι κάποιες από τις σειρές στις οποίες προώθησε τους προβληματισμούς του σε σχέση με την ισορροπία, την κίνηση του φωτός, τις πλαστικές δυνατότητες της φόρμας, τις λανθάνουσες ρυθμικές κινήσεις των όγκων, την παλμικότητα των επιφανειών, τα ρευστά περιγράμματα, τον μνημειακό χαρακτήρα και το non finito.
Ασχολήθηκε, επίσης, με την ξυλογραφία και την υπαίθρια γλυπτική.
Έχει παρουσιάσει το έργο του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Συμμετείχε στην Internationale Leipziger Bildhauerpleinair, Λειψία 1986 και 1988, τη Διεθνή Συνάντηση Γλυπτών Caen στη Γαλλία το 1991 κ.α.