Ο ζωγράφος Σαράντης Καραβούζης γεννήθηκε το 1938 στην Αθήνα, όπου και απεβίωσε το 2011.
Σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών από το 1959 μέχρι το 1963 με δάσκαλο τον Γ. Μόραλη. Το 1967 έφυγε για σπουδές στο Παρίσι, όπου μαθήτευσε στην École des Beaux-Arts, ασχολήθηκε με τη χαρακτική και παρακολούθησε μαθήματα στην École Pratique des Hautes Études. Ενδιαφέρθηκε κυρίως για τη ζωγραφική και η θεματογραφία του επηρεάστηκε από τους Ιταλούς καλλιτέχνες της μεταφυσικής ζωγραφικής. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1960, άρχισε να ασχολείται με την ξυλογραφία, στη συνέχεια με τη χαλκογραφία και τέλος με τη λιθογραφία.
Έχει παρουσιάσει έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις (Ώρα, Αθήνα 1971, 1976, Drouant, Παρίσι 1984, Μουσείο Βούρου-Ευταξία (Της Πόλεως των Αθήνων) 1996 κ.ά.), όπως και σε ομαδικές (Πανελλήνιες, Αθήνα 1965, 1967, 1975, Μπιενάλε Σάο Πάολο 1979, Τριενάλε Χαρακτικής, Chamaliers, Γαλλία 1988, Αέναον, Αθήνα 1994 κ.ά.).
Το 1984 του απονεμήθηκε το βραβείο Drouant-Cartier.