Ο ζωγράφος Νικόλαος Λύτρας γεννήθηκε το 1883 στην Αθήνα, όπου και απεβίωσε το 1927.
Σπούδασε στο Σχολείο των Τεχνών της Αθήνας και στην Ακαδημία του Μονάχου.
Υπήρξε ψυχή της ομάδας “Τέχνη”, της πρωτοποριακής ομάδας που συγκέντρωσε τους καινοτόμους Έλληνες δημιουργούς των αρχών του αιώνα.
Το 1923 εξελέγη καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών προσφέροντας αξιόλογο έργο στην ανανέωση της Σχολής.
Η ζωγραφική του, που επικεντρώθηκε κυρίως στην τοπιογραφία, αποδείχτηκε πρωτοποριακή για τα ελληνικά δεδομένα καθώς ο Λύτρας εφάρμοσε στην πράξη διδάγματα από το διάστημα παραμονής του στη Γερμανία σε περίοδο εξαιρετικά γόνιμη για την ευρωπαϊκή πρωτοπορία. Κύριο χαρακτηριστικό του το καθαρό, έντονο χρώμα που στρώνεται σε πλατιές επιφάνειες αναδεικνύοντας τη διαδικασία του ζωγραφίσματος.
Παρουσίασε έργα του στην Πανελλήνια του 1948, σε δύο εκθέσεις της ομάδας “Τέχνη” (1917-1919) στη Ρώμη και στη Μπιενάλε της Βενετίας του 1936.