Ο ζωγράφος Απόστολος Πανταζής γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1910 και απεβίωσε το 1996.
Υπήρξε υιός του φωτογράφου Γεωργίου Πανταζίδη, από τον οποίο διδάχτηκε τη φωτογραφία. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών και στην École des Beaux Arts (1952-1953) στο Παρίσι, στην Académie Lhote, κοντά στον A. Lohte, στην Académie de la Grande Chaumière, κοντά στον E. J. Goerg, και στην Académie Collarossi. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου έζησε μέχρι και το θάνατό του, παράλληλα ταξίδεψε σε πολλές χώρες της Ευρώπης.
Στο έργο του καταπιάνεται με το τοπίο, τη veduta, τη νεκρή φύση και την προσωπογραφία, σε έναν τύπο άλλοτε εξπρεσιονιστικού και άλλοτε ιμπρεσιονιστικού υπαιθρισμού.
Παρουσίασε το έργο του σε πολυάριθμες ατομικές εκθέσεις στο εξωτερικό (Γαλλία, Ιταλία, Η.Π.Α.) και στην Ελλάδα, σε Πανελλήνιες εκθέσεις και τα παρισινά Salon. Για το έργο του έλαβε διακρίσεις (Βραβείο Juvisy, Μουσείο Chartres, Μουσείο Ravenna).
Κληροδότησε μεγάλο μέρος του έργου του στην Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών.