Ο ζωγράφος Γιάννης Μαβίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947.
Τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής τα έλαβε από τον πατέρα του, ερασιτέχνη
ζωγράφο, αργότερα από τον ζωγράφο Ανδρέα Ζαμπέτογλου.
Από το 1957 ζει στη Θεσσαλονίκη και εργάστηκε ως ιδιωτικός υπάλληλος. Ζωγραφίζει από το 1973 θαλασσινά και αστικά τοπία και νεκρές φύσεις με λάδι και λιγότερο με τέμπερες, βαθμιαία τείνοντας από την οπτική πραγματικότητα (με επιρροές από τον Cezanne και τον Matisse) προς την αφαίρεση, λόγω καθοριστικής γνωριμίας του με το έργο Νεοεξπρεσιονιστών σε ταξίδι του στη Γερμανία το 1984, οπότε τα έργα του γίνονται ανθρωποκεντρικά, με χρήση ακρυλικών και χρονική αναφορά που συνιστά εικαστικό στοιχείο.
Ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Βορείας Ελλάδας.. Ατομικές εκθέσεις του έργου του έγιναν σε Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Κιλκίς και ομαδικές σε Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Ρόδο και Βοστώνη. Συμμετείχε τακτικά σε εκθέσεις της Μικρής Πινακοθήκης “Διαγώνιος” του Ντίνου Χριστιανόπουλου (τρεις ατομικές το 1980, 1983 και 1987 και 53 ομαδικές στο διάστημα 1978–1983, 1985–1992).